Eerste spoor

De werkproef ging goed — maar het werk bleek bijna op

6 min lezen

Vergelijking van een tijdelijke werkvoorraad en terugkerende werkzaamheden na een interne werkproef.

De medewerker deed afgesproken taken, de begeleiding verliep volgens plan en de evaluatie was positief. Voor de werkgever leek daarmee een mogelijkheid voor terugkeer binnen het bedrijf gevonden. Tot bleek dat de werkzaamheden vooral uit een tijdelijke achterstand bestonden. In deze samengestelde casus leert een MKB-werkgever de uitvoering van een werkproef en de beschikbaarheid van vervolgwerk afzonderlijk te onderzoeken.

De situatie

Een technische groothandel heeft 28 medewerkers. Een logistiek medewerker is al enige tijd ziek. Het bedrijf onderzoekt welke werkzaamheden binnen de eigen organisatie mogelijk zijn, aan de hand van het advies van de bedrijfsarts. Na een overname moeten gegevens van veel artikelen worden gecontroleerd. De eigenaar denkt aan het vergelijken van artikelbeschrijvingen en het markeren van ontbrekende informatie. Werkgever en medewerker spreken een afgebakende werkproef af binnen de voorwaarden uit het actuele advies. Zij benoemen een begeleider, het doel en een evaluatiemoment. Na vier weken is de terugblik positief. De afgesproken werkzaamheden zijn uitgevoerd en de begeleiding was beschikbaar. De medewerker wil graag weten hoe hij ermee verder kan. De eigenaar zegt dat dit misschien een goede plek binnen het bedrijf kan worden. De productbeheerder wijst dan op de voorraad werk: het grootste deel van de achterstand is weggewerkt. De laatste overnamegegevens kunnen waarschijnlijk binnenkort worden afgerond. Daarna blijft alleen het gewone onderhoud van nieuwe en gewijzigde artikelen over. Dat onderhoud ligt nu al bij een collega en heeft een andere omvang dan het tijdelijke project.

Waar het vastliep

De werkproef had een helder doel en een positieve evaluatie. Alleen was niet onderzocht hoeveel vergelijkbaar werk er daarna zou zijn. De eigenaar had de grote stapel artikelen gezien en daaruit afgeleid dat deze werkzaamheden ook op langere termijn beschikbaar zouden blijven. Een afgebakende periode laat zien hoe de uitvoering onder bepaalde afspraken verliep. Zij bewijst niet automatisch dat er een blijvend takenpakket is of dat de medewerker een volledige functie kan uitvoeren. Ook geeft een positieve ervaring de werkgever geen basis om zelf de medische mogelijkheden te bepalen. De vraag verschoof daarom van “ging de proef goed?” naar “welk werk is er na deze proef werkelijk beschikbaar?”

Een geslaagde werkproef en blijvend beschikbaar werk zijn twee verschillende vragen.
Uitvoering van de proef
afgesproken taken, begeleiding, ervaringen in deze periode
Beschikbaarheid van vervolgwerk
terugkerende taken, omvang, duur, huidige taakverdeling
Beide vragen horen bij het onderzoek; de medische beoordeling blijft bij de bedrijfsarts.

Wat de werkgever anders deed

  1. 1Hij benoemde precies wat de proef had laten zien.

    De eigenaar hield vast aan de concrete positieve ervaringen. Hij maakte daar geen conclusie over een volledige functie of blijvende werkmogelijkheden van. Samen met de medewerker en begeleider noteerde hij welke taken waren uitgevoerd en onder welke afspraken. De proef werd niet achteraf een mislukking genoemd omdat het project bijna klaar was.

  2. 2Hij bracht het werkaanbod na het project in beeld.

    Met de productbeheerder keek hij naar de resterende overnamegegevens en het gewone onderhoud. Zij maakten onderscheid tussen eenmalige achterstand, terugkerend werk en incidentele pieken. Waar de omvang nog onbekend was, zochten zij feitelijke voorbeelden uit de dagelijkse praktijk. Zij creëerden geen nieuwe achterstand om de werkproef kunstmatig te verlengen.

  3. 3Hij onderzocht de gevolgen van het verschuiven van taken.

    Het terugkerende artikelonderhoud maakte al deel uit van het werk van een collega. De eigenaar onderzocht daarom wat een andere verdeling voor die collega en voor het overige werk zou betekenen. Hij nam niet aan dat een taak van eigenaar kon wisselen zonder verdere gevolgen. Bij het overleg ging het alleen om noodzakelijke werkinformatie, niet om de medische situatie van de re-integrerende medewerker.

  4. 4Hij legde de vervolgvraag bij de juiste deskundigheid.

    De werkgever beschreef het mogelijke terugkerende werk en eventuele andere taken binnen de organisatie. De medewerker kon daarop reageren. Vragen over de aansluiting op de medische mogelijkheden gingen naar de bedrijfsarts. Voor het onderzoeken van een passend takenpakket binnen het bedrijf betrok de werkgever waar nodig een arbeidsdeskundige. Hij behandelde het bestaan van enige taken niet als bewijs dat het interne onderzoek al afgerond was.

  5. 5Hij maakte een concrete vervolgafspraak voordat de werkvoorraad op was.

    De eigenaar wees aan wie het verdere werkaanbod onderzocht en wanneer zij de uitkomst samen zouden bespreken. De lopende afspraken binnen het actuele advies bleven zichtbaar. Eventuele wijzigingen werden besproken en zorgvuldig in de begeleiding verwerkt. Werkgever en medewerker wachtten niet tot de laatste artikelkaart klaar was om te vragen wat daarna kwam.

Het gesprek dat beweging bracht

Niet

“De proef ging goed, dus hiermee hebben we je nieuwe functie gevonden.”

Wel

“We weten hoe deze afgesproken werkzaamheden in deze periode verliepen. Nu moeten we onderzoeken welk werk daarna beschikbaar is en wat dat vraagt.”

Niet

“Er is toch altijd wel iets met artikelgegevens te doen?”

Wel

“Welk deel komt terug, hoe groot is dat deel en wie voert het nu uit? Laten we dat concreet bekijken.”

Niet

“Als de achterstand weg is, heeft deze proef weinig opgeleverd.”

Wel

“De ervaringen blijven waardevol. Het tijdelijke werk is alleen nog geen uitgewerkt vervolg. We gebruiken de uitkomst voor de volgende stap.”

De medewerker gaf aan dat hij vooral duidelijkheid wilde over wat de werkgever verder ging onderzoeken. Hij vroeg geen garantie op een nieuwe functie. De eigenaar kon daarop een concrete onderzoeksafspraak maken zonder de positieve evaluatie groter voor te stellen dan zij was.

Wat het opleverde

Bij het vervolgoverleg lag er een overzicht van tijdelijk en terugkerend werk. Het gewone artikelonderhoud bleek kleiner en wisselender dan het projectwerk. Daarmee was nog niet duidelijk of het samen met andere taken een passend vervolg kon vormen. De werkgever zette dat onderzoek gericht voort en legde de relevante vragen voor aan de deskundigen. De medewerker wist wie ermee bezig was en wanneer zij de uitkomst opnieuw bespraken. Er werd geen volledige functie aangeboden op basis van alleen de geslaagde proef. De proefperiode was daarmee niet verloren. Zij gaf bruikbare informatie over de uitvoering onder de afgesproken voorwaarden. Tegelijk bleef zichtbaar wat zij nog niet aantoonde. Of uiteindelijk een blijvend takenpakket mogelijk was, stond aan het einde van deze casus nog open. Over herstel, structurele plaatsing of de beoordeling van de re-integratie werd geen resultaat beloofd.

    Wat jij hiervan kunt leren

    1. Begrens de conclusie van een werkproef. Een positieve terugblik op afgesproken taken is nog geen bewijs van een blijvend takenpakket of volledige functie.
    2. Onderzoek waar het werk vandaan komt. Een achterstand, een tijdelijk project en terugkerend werk bieden verschillende vooruitzichten; neem ook de huidige taakverdeling mee.
    3. Geef de vervolgvraag een eigenaar en een bespreekmoment. Zo wordt een geslaagde proef een vertrekpunt voor verder onderzoek, zonder stilzwijgende toezeggingen.

    Wat moet je nu doen?

    • Kijk bij een lopende werkproef welke conclusies wel en nog niet uit de ervaringen volgen.
    • Scheid eenmalig projectwerk van terugkerende taken en onderzoek omvang, duur en huidige taakverdeling.
    • Beschrijf het mogelijke vervolgwerk feitelijk en leg vragen over passendheid bij de juiste deskundigen.
    • Spreek af wie het vervolg onderzoekt en wanneer je dat met de medewerker bespreekt, vóórdat tijdelijk werk afloopt.

    Herken je deze situatie?

    Langdurig verzuim en eerste spoor

    Mijn medewerker is langdurig ziek. Wat nu?

    Onderzoek je hoe een medewerker binnen je bedrijf verder kan? De gids “Mijn medewerker is langdurig ziek. Wat nu?” helpt je overzicht te houden in de re-integratie en vervolgstappen zorgvuldig te organiseren.

    • Uitleg en processtappen in de juiste volgorde
    • Gespreksleidraad met bruikbare formuleringen
    • Formats om afspraken zorgvuldig vast te leggen
    € 29

    Exclusief btw

    Bronnen en procedurele toelichting

    Geraadpleegd op 11 november 2026

    De beschreven werkproef is een interne, afgesproken verkenning in deze fictieve casus en geen UWV-proefplaatsing. De periode van vier weken en het werkaanbodonderzoek zijn casuskeuzes, geen vaste wettelijke termijnen of voorgeschreven onderzoeksmethode. De tekst geeft geen oordeel over contractwijziging, loon, een recht op een nieuwe functie of voldoende re-integratie-inspanningen in een individueel dossier.

    Over dit praktijkverhaal

    Deze casus is samengesteld en volledig geanonimiseerd. Personen, bedrijfskenmerken, gebeurtenissen en tijdlijnen zijn fictief of aangepast en niet herleidbaar tot een specifieke medewerker of organisatie. Er zijn geen medische gegevens verwerkt. De tekst biedt algemene informatie en vervangt geen individueel juridisch of medisch advies. Vraag of registreer als werkgever geen medische gegevens. Betrek waar nodig de bedrijfsarts, arbodienst, arbeidsdeskundige of een juridisch deskundige. Het beschreven verloop geeft geen garantie op herstel, een blijvende functie, overeenstemming of een bepaald re-integratieresultaat.

    Lees ook deze praktijksituaties

    Medewerker, directeur en collega onderzoeken concrete taken voor passend werk in een klein handelsbedrijf
    Eerste spoor

    Er was geen vacature — maar het onderzoek naar passend werk was nog niet klaar

    Een directeur ziet geen vrije functie voor een zieke medewerker. Door concrete taken over afdelingen te onderzoeken, ontstaat een onderbouwd voorstel met aanpassingen, begeleiding en realistische organisatorische afwegingen.

    5 min lezen

    Lees hoe de werkgever dit aanpakte
    Werkgever en medewerker bespreken het doel en de evaluatie van tijdelijk werk tijdens re-integratie
    Langdurig verzuim

    Tijdelijk werk werd een eindstation — zo bracht de werkgever weer richting in de re-integratie

    Een medewerker van een technisch installatiebedrijf deed na enkele maanden verzuim alweer drie ochtenden per week lichte administratieve taken. Dat leek een goede tussenstap. Maar na zeven weken was onduidelijk wat het werk moest opleveren en welke stap daarna volgde. Door aan iedere activiteit een doel, meetpunt en beslismoment te koppelen, kreeg de re-integratie weer richting.

    6 min lezen

    Lees hoe de werkgever dit aanpakte
    Werkgever en medewerker vergelijken tijdens de eerstejaarsevaluatie hun plan met de actuele werkzaamheden
    Eerste spoor

    Na bijna een jaar ziekte was het plan niet meer actueel — zo maakte de werkgever de eerstejaarsevaluatie concreet

    De medewerker werkte alweer enkele ochtenden, maar het oorspronkelijke Plan van aanpak sloot niet meer aan op de praktijk. Tijdens de eerstejaarsevaluatie keek de werkgever niet alleen terug, maar bracht hij taken, doelen en vervolgstappen opnieuw met elkaar in lijn.

    6 min lezen

    Lees hoe de werkgever dit aanpakte
    Bekijk alle praktijkverhalen