De WIA-aanvraagbrief kwam — maar de begeleiding verdween uit de agenda

Een installatiebedrijf heeft 28 medewerkers. Een medewerker van de projectondersteuning is ruim anderhalf jaar ziek. Zij verricht een beperkt aantal afgesproken werkzaamheden en krijgt daarnaast begeleiding bij het zoeken naar passend werk buiten het bedrijf. De afspraken zijn gebaseerd op het advies van de bedrijfsarts en worden regelmatig besproken. Rond de 88e ziekteweek ontvangt zij de WIA-aanvraagbrief van UWV. Ze vraagt haar werkgever welke hulp zij kan krijgen bij de voorbereiding. De eigenaar wil zorgen dat de benodigde stukken beschikbaar zijn. Hij zegt: “We gaan nu het WIA-traject in. Dan wachten we eerst af wat UWV beslist.” Hij schrapt het volgende voortgangsgesprek. De externe begeleider krijgt het bericht dat de werkgever eerst de aanvraag wil afronden voordat er nieuwe activiteiten worden besproken. De medewerker vraagt zich af of haar bestaande werkafspraken nog gelden en of zij nog bij het team hoort. Er is geen nieuwe beoordeling van haar werkmogelijkheden. Alleen de aanvraagbrief is binnengekomen.

De werkgever gaf aan de brief meer betekenis dan erin stond. Een uitnodiging om een uitkering aan te vragen was nog geen ingediende aanvraag en zeker geen beslissing over een uitkering. Toch werd de voorbereiding al behandeld alsof de begeleiding was overgedragen. Daardoor raakten twee verschillende vragen met elkaar verweven: wat moet er gebeuren voor de WIA-aanvraag, en wat doen werkgever en medewerker ondertussen aan de lopende re-integratie? Ook een derde vraag kwam ongemerkt op tafel: wat betekent dit voor het dienstverband? Uit de aanvraagbrief volgde geen automatische beëindiging daarvan. Vragen over de arbeidsovereenkomst vroegen een afzonderlijke beoordeling, niet een aanname op basis van het woord ‘WIA’.

1. 1Hij las de brief als een processtap.

   Samen bekeken zij wat de brief vroeg en welke uiterste aanvraagdatum erin stond. UWV beschrijft dat de werknemer in de 88e ziekteweek een aanvraagbrief krijgt. De datum in de eigen brief was voor deze medewerker het concrete aanknopingspunt. De werkgever deed geen voorspelling over het recht op een uitkering, een percentage of de datum van een beslissing.

2. 2Hij maakte duidelijk wie welke hulp gaf.

   De medewerker zou zelf de WIA-uitkering aanvragen. De werkgever zorgde dat zij de benodigde, samen gemaakte re-integratiedocumenten beschikbaar kreeg. Zij spraken af welke praktische ondersteuning zij wilde en wie de niet-medische stukken zou aanleveren. De medische informatie van de bedrijfsarts of arbodienst zou zij volgens de UWV-route zelf opsturen. De werkgever vroeg niet om die medische informatie eerst naar hem door te sturen. De voorbereiding draaide om overzicht, niet om het overnemen van haar aanvraag.

3. 3Hij zette de lopende begeleiding terug in de agenda.

   Het voortgangsgesprek werd opnieuw gepland. Ook de externe begeleider kreeg bericht dat de afgesproken begeleiding doorging. De werkgever en medewerker bespraken de uitvoering van het bestaande werk en de activiteiten uit hun plan. Onduidelijkheid over werkmogelijkheden ging via de gebruikelijke route terug naar de bedrijfsarts. De aanvraagbrief was geen reden om zelf medische mogelijkheden te verruimen of te beperken.

4. 4Hij onderscheidde een aanvraag van een beslissing.

   Na de aanvraag zou UWV beoordelen wat er verder nodig was. Bij iemand met een werkgever kijkt UWV eerst naar de re-integratie-inspanningen en vervolgens, als daaraan is voldaan, naar de WIA-aanvraag. De werkgever behandelde het afronden van de aanvraag daarom niet als bewijs dat er al een uitkering was toegekend of dat alle verplichtingen waren afgewikkeld.

5. 5Hij gaf vragen over het dienstverband een eigen plek.

   De eigenaar bevestigde dat de aanvraagbrief hun arbeidsovereenkomst niet beëindigde. Voor vragen over loon, het dienstverband en de situatie rond het einde van de eerste twee ziektejaren zou hij tijdig passende deskundige hulp inschakelen. Hij beloofde niet dat alles na een bepaalde datum automatisch hetzelfde zou blijven of juist zou stoppen. De actuele werk- en contactafspraken bleven intussen herkenbaar.

De medewerker kon daarna zeggen dat zij vooral onzeker was geworden over haar plek in het bedrijf. De werkgever kon die vraag bespreken zonder een uitkeringsbeslissing te voorspellen.

Er kwamen twee herkenbare onderdelen op de agenda: de aanvraagvoorbereiding en de uitvoering van de lopende begeleiding. De medewerker wist welke stukken zij van de werkgever kreeg en welke stap zij zelf zette. De uiterste datum uit de brief kreeg een plaats in hun planning. Het voortgangsgesprek vond alsnog plaats. De externe begeleiding werd niet op basis van de brief stopgezet. Eén uitvoeringsvraag werd aan de bedrijfsarts voorgelegd; de overige bestaande afspraken bleven het uitgangspunt. De WIA-aanvraag moest op dat moment nog worden beoordeeld. Er was dus geen zekerheid over een uitkering, een percentage, een beslisdatum of het verdere arbeidsrechtelijke verloop. Wel was de onbedoelde wachtstand opgeheven. Voorbereiden op de beoordeling betekende niet langer dat de dagelijkse begeleiding uit beeld raakte.

1. Geef iedere WIA-stap de juiste betekenis. Een aanvraagbrief, een ingediende aanvraag en een beslissing zijn verschillende momenten.
2. Organiseer aanvraagvoorbereiding en lopende begeleiding naast elkaar. De aandacht voor stukken mag de uitvoering van het re-integratieplan niet onzichtbaar maken.
3. Beoordeel vragen over het dienstverband afzonderlijk. Trek uit een aanvraagbrief geen conclusie over automatische beëindiging of het stoppen van alle verplichtingen.

• Bekijk met de medewerker welke aanvraagdatum in de UWV-brief staat en welke praktische hulp nodig is.
• Maak zichtbaar welke aanvraagstappen de medewerker zelf zet en welke niet-medische documenten de werkgever beschikbaar stelt.
• Houd de bestaande voortgangscontacten en passende re-integratieactiviteiten in beeld; vraag bij onduidelijkheid advies aan de bedrijfsarts.
• Plan tijdig deskundig overleg over de situatie rond het einde van de eerste twee ziektejaren, zonder op een WIA-uitkomst vooruit te lopen.

• UWV — WIA aanvragen

  UWV beschrijft de aanvraagbrief in de 88e ziekteweek. De uiterste aanvraagdatum staat in de persoonlijke brief.

• UWV — Documenten WIA-aanvraag

  De werknemer krijgt de samen gemaakte re-integratiedocumenten van de werkgever. Medische informatie stuurt de werknemer zelf naar UWV. Spreek af wie de overige stukken aanlevert.

• UWV — WIA-beoordeling

  De aanvraag wordt beoordeeld; de beslissing volgt niet automatisch uit de aanvraagbrief. UWV kijkt bij een werknemer met een werkgever eerst naar de re-integratie-inspanningen.

• UWV — Samen werken aan re-integratie

  Werkgever en werknemer werken actief mee aan de re-integratie en voeren de afspraken uit hun plan uit.

Geraadpleegd op 10 november 2026

Dit verhaal beschrijft de reguliere aanvraagvoorbereiding bij een doorlopend dienstverband, vóór het einde van de eerste twee ziektejaren. Het geeft geen volledig stappenplan voor iedere WIA-situatie. Een vervroegde aanvraag, uitstel, de periode na twee jaar, loonvragen en beëindiging van het dienstverband vragen een afzonderlijke beoordeling. De beschreven planning is een praktijkvoorbeeld, geen garantie op een uitkering of een beslissing binnen een vaste termijn.